“Jeszcze kiedyś zatańczę w deszczu” J. Bączykowski – relacja DKK
Za nami pierwsze spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki dla dorosłych działającego przy Bibliotece w Santoku.
Tym razem rozmawialiśmy o książce Jakuba Bączykowskiego „Jeszcze kiedyś zatańczę w deszczu” — historii skupionej na procesie żałoby, odzyskiwaniu nadziei i próbach poukładania życia na nowo.
Krótsza relacja na naszym facebooku: LINK
Dyskusję rozpoczęliśmy od naszych ogólnych wrażeń. Zwróciliśmy uwagę na to, że główna bohaterka — Basia — jest postacią z dość stabilnym, uporządkowanym życiem. Ma kochającą rodzinę, wspierających przyjaciół, dobrą pracę i poczucie bezpieczeństwa. Ten zabieg (zastanawialiśmy się, czy zamierzony?) sprawił, że cała nasza uwaga skupiła się na emocjach Basi związanych z nagłą stratą i przechodzeniem przez nią żałoby, zamiast na jej sytuacji życiowej. Dzięki temu książka stała się bardziej uniwersalna: dotyczy tematu, który prędzej czy później dotyka każdego, niezależnie od jego historii czy statusu. Z emocjami możemy się utożsamić.
Rozmawialiśmy także o prawdziwości przedstawionej żałoby — o tym, jak różnie każdy może ją przeżywać, od czego to zależy i które elementy historii Basi szczególnie z nami rezonowały. W naturalny sposób dyskusja rozszerzyła się na inne książki Jakuba Bączykowskiego, a nawet na zupełnie odrębne tytuły, które przychodziły nam do głowy i stawały się pretekstem do omawiania kolejnych wątków.
Nasza grupa bardzo szybko złapała wspólny rytm. Od czasu do czasu zbaczaliśmy na pozornie zupełnie niezwiązane tematy, dotyczące życia, tradycji czy kultury, ale prędzej czy później wszystkie te ścieżki prowadziły nas z powrotem do omawianej powieści. Jedna z najdłuższych dyskusji dotyczyła tradycji funeralnych — zarówno polskich, jak i zagranicznych — oraz pytania, z czego wynikają i jaki mają wpływ na sposób przeżywania straty.
Na zakończenie ustaliliśmy lekturę i termin kolejnego spotkania:
12 lutego 2026 roku o godz. 17.00 w bibliotece w Santoku będziemy rozmawiać o książce „Gołoborze” Macieja Siembiedy
Zapraszamy wszystkich, którzy mają ochotę dołączyć do rozmowy. Nasz klub pozostaje otwarty — bez presji, bez zobowiązań, z miejscem na różne perspektywy i spokojną, niespieszną wymianę myśli.
